ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ


Μέχρι τώρα άπαντες γνωρίζαμε ότι  οι εσω-παραταξιακές διαδικασίες είχαν μια ομορφιά .Σαν τους αναγκαστικούς γάμους της  των προηγούμενων δεκαετιών στην Ελλάδα .Χαμόγελα , αγκαλιές , φιλιά στην εκκλησία ( κάλπη )και όταν ‘έπεφταν τα φώτα  που σε πονεί και που σε σφάζει.
Παρακολουθώντας το βουκολικό δράμα και τον αδελφικό αλληλοσπαραγμό των τελευταίων ημερών μπορώ να πω ότι σαν παράταξη πρωτοπόρα δείχνουμε και πάλι το δρόμο .Αυτές δεν είναι εκλογές προέδρου συνδικαλιστικής παράταξης ,συνάδελφοι σενάριο δραματικής ελληνικής ταινίας της δεκαετίας του 60 ..
Απίστευτης αθλιότητας mail με σαφείς κατηγορίες ,απίστευτες προσωπικές επιθέσεις , υπονοούμενα κάνουν το γύρο του διαδικτύου και των προσωπικών mail των ΔΑΚΙΤΩΝ ..
Για ποιο λόγο άραγε οι Δακίτες από τα 4 σημεία της Ελλάδος να  προσέλθουν στα Τρίκαλα .Από παραταξιακό ενδιαφέρον και καθήκον  ( δεν πιστεύω αφού φροντίσατε να καταρρακώσετε κάθε ίχνος ευπρέπειας  και να διαλύσετε το ήδη κλονισμένο συνδικαλιστικό πιστεύω των περισσοτέρων ). Ο μόνος λόγος που οι περισσότεροι θα προσέλθουν , είναι η περιέργεια, αφού με ένα τέτοιο χορταστικό πρόγευμα το κυρίως πιάτο προβλέπεται συναρπαστικό ( ίσως μονομαχίες με λιοντάρια , ταχυδακτυλουργούς, ζογκλέρ   ).
Το ερώτημα που έχω ,είναι το τι θα γίνει την επόμενη μέρα των εκλογών .Πως μπορείτε να συνυπάρξετε ,πως μπορείτε να συνεργαστείτε , πως μπορείτε να πείσετε όλους αυτούς τους  Δακίτες να σας ακολουθήσουν και μετά από 2 μήνες να εγκαταλείψουν και πάλι οικογένειες , προσωπική ζωή και να δώσουν τον αγώνα για τις εκλογές των αντιπροσώπων .Να βγει η ΔΑΚΕ πρώτη δύναμη ,γιατί ,ποιοι θα την διοικήσουν , ποιοι θα την εκπροσωπήσουν , τι θα απαντήσουν σε πιθανά ερωτήματα συναδέλφων στα σχολεία που θα επισκεφθούν  για τις καταγγελίες που οι ίδιοι κάνετε ο ένας για τον άλλο  .
Ο  φίλος μου (το εννοώ και το γνωρίζει και ο ίδιος ), απερχόμενος πρόεδρος Μ. Κόκκινος οφείλει την ύστατη ώρα να δώσει λύση , έχει χρέος και υποχρέωση σε αυτή την παράταξη .Η απόφαση του να αποχωρήσει , για όποιους λόγους δικούς του προσωπικούς η πολέμου που δέχθηκε ,δεν του αποσείουν από πάνω του την ευθύνη για την ομαλή μετάβαση στην επόμενη μέρα. Είναι υποχρέωση φίλε Μπάμπη απέναντι στην παράταξη , στους ΔΑΚΙΤΕΣ  ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ ΣΟΥ .Μη τυφλωμένος από πίκρες , εγωισμούς και κοντόφθαλμες πολιτικές ,πετάς στα σκουπίδια τους αγώνες δεκαετιών  η επόμενη μέρα φέρνει  συρρίκνωση , διάλυση , διάσπαση , μα  όταν κοπάσει η ταραχή αγαπητέ Μπάμπη ,κάποιοι θα ψάξουν τον ΙΩΝΑ να τον πετάξουν στη θάλασσα και αυτός θα είσαι εσύ  .
Επειδή εσύ σήκωσες  πρώτος δημόσια το γάντι της ανοιχτής και χωρίς έλεος αντιπαράθεσης  οφείλεις και να το μαζέψεις .
Ένωσε την παράταξη ,ξεπέρνα  την όποια προσωπική σου πίκρα και άπλωσε το χέρι σου για να ενώσετε την παράταξη .
Μια και μόνη υποψηφιότητα για την θέση του προέδρου .

ΤΣΟΥΜΑΡΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΑΡΘΡΑ ΦΙΛΩΝ. 3 Σχόλια »

3 Σχόλια to “ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ”

  1. Πασπαλάς Μιχάλης Says:

    Και ο Κάιν με τον Άβελ ήταν αδέλφια, ώσπου ο Κάιν σκότωσε τον Άβελ. Αν η ενότητα (.. η κάθε ενότητα) είναι τόσο εύθραυστη και υποκριτική και διαλύεται στο πρώτο δυνατό φύσημα (από διεκδικήσεις αξιωμάτων, πολιτικές θέσεις και απόψεις, οφίκια ή ό, τι άλλο) τότε δεν είναι δημιουργία και προσφορά, αλλά α)τομαρισμός του κερατά, ή β)παρα φύσιν γάμος, ή γ)συνεταιριλίκι της κακιάς συμφοράς. Η σύγκρουση μπορεί να είναι δημιουργική, αλλά το κουτσομπολιό ΠΟΤΕ΄. (αν και έχει μπόλικο ενδιαφέρον ο διαμοιρασμός των ιματίων)

  2. Ζυγούρης Δημήτρης Says:

    ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΝΤΡΟΠΗ .Αλαλαζοντες συναδελφοι η διαγωγη σας δειχνει οτι δεν ειχατε τα εχεγγυα να ηγηθειτε μιας παραταξης που τσαλακωσατε και αμαυρωσατε μια ιστορια. Ηγετη μεχρι σημερα δεν ειδαμε, ιδιοτελεια την διαπιστωσαμε. Τι επιζητειτε, την καρεκλα του προεδρου ,την πριονισμενη απο τη συμπεριφορα σας; Τι διεκδικειτε τις συμπραξεις σας του ακηδεμονευτου συνδικαλισμου . Να χαραξετε μια νεα πορεια με εξουθενουμενο οικονομικα τον συναδελφο, εισοδηματιες τους προεδρους, απεργοσπαστες τα μελη των δ.σ .Αδιαφοροι οι συναδελφοι,εναντιωμενοι με τους συνδικαλιστες. Εσεις μου θυμιζετε τους τιτουλαριους Επισκοπους με τα εγκολπια τους αλλα χωρις ποιμνιο. Οι ηγετες εχουν αποδοχη κι οχι κλικες. Οποιος δεν το καταλαβε καλο ειναι να μη ταξιδεψει

  3. Γιάννης Ανδρεάδης Says:

    Διάβασα – περισσότερο από υποχρέωση ομολογώ – τις επιστολές των τριών υποψηφίων αλλά κι αυτές του απερχόμενου Προέδρου.
    Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι την ώρα που καίγεται ο κόσμος, το κυρίαρχο σύνθημα είναι «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ»… Πιασάρικο μεν, ελάχιστα πιστευτό δε!
    Μιλάνε για ενότητα ποιοι;
    – Αυτοί που χώριζαν την παράταξη σε «καφενεία» και τη διοικούσαν ανάλογα με το ποιος καφενές ήταν στο γκουβέρνο;
    – Αυτοί που «σκίζονταν» για την παράταξη μέχρι να ηττηθούν σε όποια εσωπαραταξιακή διαδικασία;
    – Αυτοί που «ανακάλυψαν» ότι ανήκουν σε… Ανεξάρτητη συνδικαλιστική παράταξη όταν θέλησαν να παραστήσουν τους επαναστάτες χωρίς όμως να χάσουν και τη σιγουριά της μεγάλης παράταξης;
    – Αυτοί που κατηγορούσαν τους «άλλους» σαν προδότες, δοσίλογους και κυβερνητικούς;
    – Αυτοί που μετέτρεψαν τη ΔΑΚΕ σε ΣΥΡΙΖΑ με συνιστώσες χωρίς κοινή συνισταμένη;
    Οι όποια ενότητα δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλείο. Η ενότητα που οδηγεί στην αποιδεολογικοποίηση και – εν τέλει – στην αυτογελοιοποίησή μας είναι περιττή!
    Είναι καιρός να τελειώνουμε με τους εκφραστές της ενοχικής, χαζοχαρούμενης, λαϊκίστικης, και ΟΧΙ ΛΑΪΚΗΣ, δεξιάς, που αρνούνται εδώ και χρόνια να δουν κατάματα την αλήθεια. Αυτούς που υιοθετώντας συνεχώς την αριστερίστικη και βαλκανο-σοσιαλιστική οπτική του συνδικαλισμού οδήγησαν την Παράταξη στο να διολισθήσει σε θέσεις και πρακτικές που καμιά σχέση δεν έχουν με τον ιδεολογικοπολιτικό χώρο που υποτίθεται ότι εκφράζει.
    Είναι καιρός να τελειώνουμε με αυτούς που άκουσαν λαϊκή δεξιά, κατάλαβαν ελαφρολαϊκή και το ‘ριξαν στο «επαναστατικό τσιφτετέλι».
    Θα μπορούσα, ίσως, να συμφωνήσω με τον απερχόμενο Πρόεδρο. Μόνο που άργησε πολύ… Άργησε πάρα πολύ να μιλήσει… Άργησε πάρα πολύ να καταλάβει – ή μήπως απλώς άργησε να το πει; – ότι η παράταξη της οποίας ηγούνταν είναι το απόλυτο συνδικαλιστικό, πολιτικό και, κυρίως, ιδεολογικό τουρλουμπούκι!
    Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν, και παρά τις προσπάθειες-εκκλήσεις συναγωνιστών σαν τον Γιώργο, το συνέδριο αυτό θα είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής της καρικατούρας της ΔΑΚΕ!
    Γιατί, έτσι κι αλλιώς, οι δρόμοι μας με ΑΥΤΗ τη ΔΑΚΕ δε μπορούν να πάνε μακριά…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: