ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΙΜΑΤΟΣ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗΣ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ 2012


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗΣ   ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ 2012

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ Π.Ε. 

     Συνάδελφοι οι ανάγκες σε αίμα της τράπεζας συνεχώς αυξάνονται… η συμμετοχή σας σε μία από τις δέκα οργανωμένες αιμοδοσίες της τράπεζας, μας δίνει το πλεονέκτημα να δυναμώσουμε ακόμη περισσότερο έτσι ώστε να ικανοποιούμε τις ανάγκες των συναδέλφων σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας μας… σας καλούμε λοιπόν να κάνετε την υπέρβαση και να βρεθείτε σε μια από τις οργανωμένες αιμοδοσίες μας… καλούμε επίσης τους Δ/ντές Εκπ/σης αλλά και τους Δ/ντές των σχολείων να διευκολύνουν την συμμετοχή των συναδέλφων!!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΕΜΠΤΗ

10 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων

ΓΙΑ ΤΟ Ζ΄  ΣΥΛΛΟΓΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

11 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Παύλου

ΓΙΑ ΤΟΝ Ε΄ ΣΥΛΛΟΓΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

18 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ιωνίας(Διαβατά)

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ

24 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης

ΓΙΑ ΤΟΥΣ A΄,Β΄ ΚΑΙ Δ΄ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ


ΔΕΥΤΕΡΑ

28 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ευόσμου

ΓΙΑ ΤΟΝ Η΄ ΣΥΛΛΟΓΟ

ΤΡΙΤΗ

29 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Λαγκαδά

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΛΑΓΚΑΔΑ

ΠΕΜΠΤΗ

31 ΜΑΪΟΥ 2012

Στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης

ΓΙΑ ΤΟ ΣΤ΄  ΣΥΛΛΟΓΟ

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012

Στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Περαίας

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

8 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012

Στο 83ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης

ΓΙΑ ΤΟ  Γ΄ ΣΥΛΛΟΓΟ

Advertisements

25η Μαρτίου 1821… Το ελληνικό έθνος ανθίζει!!!!!!!!!!!!!!!!


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΗΜΕΡΑ… ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ… ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ… ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΔΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ… ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!!!!!

«Θεώδορος Κολοκοτρώνης»
Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι.
Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, ή γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή ή ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη.
Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν αρμάδα.
Άλλά δεν εβάσταξε!.
Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε?
Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια.

ΤΙ ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Αναρτήθηκε στις ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΡΘΡΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

13 Μαρτίου του 1957… κατά τη διάρκεια του Κυπριακού Αγώνα οδηγείται στην αγχόνη ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης


Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου, στις 28 Φεβρουαρίου 1938. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας του Μιλτιάδη. Στην οικογένεια του Ευαγόρα ανήκει – δεύτερος ξάδερφος – και ο Στέλιος Μαυρομμάτης.

Πέρασε τις 6 τάξεις του Δημοτικού σχολείου με άριστα. Την 1η Απριλίου 1956, ο Ευαγόρας πρωταγωνιστεί σε διάφορες διαδηλώσεις κατά των Άγγλων. Συγκεκριμένα, στις 2 Ιουνίου θα γινόταν η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Στην Αγγλία και σε όλες τις αποικίες γίνονταν προετοιμασίες για το μεγάλο γεγονός. Στην Πάφο στο «Ιακώβιο Γυμναστήριο» αναρτάται η αγγλική σημαία, γεγονός που εξοργίζει τους μαθητές. Παραμονή της στέψης, οι μαθητές της Πάφου και οι φοιτητές του Λιασιδίου Κολεγίου οργάνωσαν διαδήλωση με αίτημα να υποσταλεί η αγγλική σημαία και να εκκενωθεί το γήπεδό τους από στρατιώτες και αστυνομικούς. Ο 15χρονος τότε Ευαγόρας αναρριχάται στον ιστό, κατεβάζει και σκίζει την αγγλική σημαία: το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα για επέκταση των διαδηλώσεων.

Οι μαθητές και το πλήθος συγκρούονται με την αστυνομία, η οποία ενισχύεται από Τούρκους. Ο διοικητής στέλνει διαταγή να αποσυρθούν οι αστυνομικοί, γιατί δεν έπρεπε η στέψη της βασίλισσα να αμαυρωθεί με αίμα. Έτσι οι μαθητές παρέσυραν ό,τι είχε σχέση με τους εορτασμούς για την στέψη. Η Πάφος έγινε το μόνο μέρος όπου δεν γιορτάστηκε η στέψη. Ο Ευαγόρας συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της μικρής του ηλικίας.

Σε ηλικία 17 χρόνων, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ. Στις 17 Νοεμβρίου 1955 οι μαθητές του Γυμνασίου συγκεντρώθηκαν και προετοίμαζαν μια διαδήλωση από τις γνωστές που οργάνωνε η ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ) ως αντιπερισπασμό. Οι στρατιώτες είχαν διαταγή να πυροβολήσουν αδιάκριτα τους διαδηλωτές. Ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι συμμετείχε παράνομα σε οχλαγωγίες. Ο Ευαγόρας δεν παραδέχτηκε την κατηγορία και η δίκη αναβλήθηκε για τις 6 Δεκεμβρίου. Ήταν η αρχή του τέλους. Μια μέρα πριν τη δίκη, μπαίνει κρυφά στο σχολείο και αφήνει στην έδρα ένα σημείωμα:

Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.
Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.
Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.


Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 μαζί με άλλους 2 συναγωνιστές του μετέφεραν όπλα και τρόφιμα από την Λυσό. Ξαφνικά βρέθηκαν αντιμέτωποι με αγγλική περίπολο. Οι 2 συναγωνιστές του Ευαγόρα κατάφεραν να διαφύγουν, αλλά ο ίδιος συνελήφθη. Στην κατοχή του είχε ένα πυροβόλο Μπρέν γρασαρισμένο. Ήταν συνεπώς ανέτοιμο για να χρησιμοποιηθεί. Επίσης κουβαλούσε 3 γεμιστήρες γεμάτες.

Κατηγορήθηκε για κατοχή και διακίνηση οπλισμού και μεταφέρθηκε στη Λευκωσία και η δίκη ορίζεται για τις 25 Φεβρουαρίου. Στη δίκη του ο Παλλικαρίδης δεν άφησε περιθώρια στους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν, αφού παρά τις αντιρρήσεις τους παραδέχθηκε την ενοχή του:

Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.

Την επόμενη μέρα της καταδίκης του Παλληκαρίδη, οι μαθητές του Γυμνασίου Πάφου απείχαν από τα μαθήματά του σε ένδειξη διαμαρτυρίας και έστειλαν τηλεγράφημα στον Χάρτιγκ, με το οποίο του ζητούσαν να απονεμηθεί χάρη στον Ευαγόρα. Όλος ο κόσμος αρχίζει μια προσπάθεια να σώσει τον νεαρό μαθητή. Η Ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την εκτέλεσή του. Η Κυπριακή αδελφότητα Αθηνών ζητά προσωπική παρέμβαση του βασιλιά Παύλου. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος, ο Χωρεπίσκοπος Σαλαμίνος Γεννάδιος, ο δήμαρχος Λευκωσίας κ. Δέρδης, 40 Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές, συντεχνίες, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος, ο Αμερικανός Γερουσιαστής Fulton, απλοί πολίτες προσπαθούν αν ματαιώσουν αυτή την εκτέλεση. Ο Χάρτιγκ όμως και η Αγγλική διπλωματία απορρίπτει την απονομή χάριτος.

Ο Ευαγόρας στο τελευταίο γράμμα του δηλώνει:

Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.

Απαγχονίστηκε στις 13 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους.

Ο τάφος του βρίσκεται στα Φυλακισμένα Μνήματα στη Λευκωσία.

(Πηγή: Βικιπαιδεία)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΟΡΑ

Για κάθε ενεργό πολίτη αυτής της χώρας…


Κάπου σε ένα χωριό των Σερρών ένα 16χρονο παιδί… γόνος αγροτικής οικογένειας… καλούτσικος μαθητής και λίγο ως πολύ επηρεασμένος από τη στασιμότητα της εποχής, αναζητούσε μέσα στο Λύκειό του τον τρόπο να εκφράσει την αντίδρασή του στο κατεστημένο και την πολιτική κουλτούρα εκείνης της εποχής… επηρεασμένος από τη γενικότερη πολιτική κατάσταση που ήθελε τη δεξιά μπαμπούλα και παράταξη που κατέστρεφε την Ελλάδα…

Γαλουχημένος μέσα σε μια δεξιά οικογένεια και επηρεασμένος βαθιά από το αντίπαλο δέος του κομμουνισμού και των ιδεών του και ως αντίδραση στη στασιμότητα, αναζητούσε  κάτι το διαφορετικό που θα άλλαζε το κατεστημένο των οικογενειών στην πολιτική και θα έφερνε την αξιοκρατία στην Ελλάδα που τόσο είχε πονέσει όπως λέγανε τότε τα κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ.

Σε αυτή την αναζήτηση η συλλογή και η επεξεργασία των στοιχείων ήταν δύσκολη… γιατί οι εποχές ήταν τεταμένες και οι πολίτες ακόμη και στο επίπεδο του εσωτερικού των οικογενειών διχασμένοι… με το ΠΑΣΟΚ να παίζει καλά το παιχνίδι της επάρατης δεξιάς και του ερχομού της αλλαγής.

Τολμώ να πω πως το νέο παιδί ήταν αρκετά μπερδεμένο… άκουγε να μιλάνε οι ίδιοι του οι θείοι που ήταν στη Σουηδία για την αλλαγή και προσπαθούσε τότε να καταλάβει τον πατέρα του, που είχε μείνει στην Ελλάδα και πάλεψε μέσα στα χωράφια για να τον μεγαλώσει, γιατί αντιδρούσε… έπιασε μάλιστα τον εαυτό του να δηλώνει μέσα του ότι πρέπει να γίνει αλλαγή… πρέπει να φύγει η επάρατη δεξιά… πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Διάβασε τότε τόσα βιβλία με περιεχόμενο τη σωτηρία του λαού που μέχρι και σήμερα δε νομίζω να υπήρξε περίοδος που να διάβασε περισσότερα βιβλία από τότε.

Ζώντας λοιπόν σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον ως μαθητής Λυκείου… έχοντας καθηγητές που έζησαν στο Πολυτεχνείο… το σύνθημα « ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ » καρφώθηκε πολύ βαθιά στο μυαλό του και έγινε τρόπος ζωής του μέχρι και σήμερα… χωρίς να το έχει ζήσει…

Ήρθε λοιπόν το ΄81 και το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της καμένης γης όπως έλεγε και η επάρατη Δεξιά αποσυντονισμένη προσπαθούσε να συνέλθει… «Η ελπίδα και το πράσινο χρώμα» κυριαρχούσαν παντού… ακόμη και οι καθηγητές στο Λύκειο ήταν διαφορετικοί… το ΠΑΣΟΚ  είχε υποσχεθεί μεγαλύτερους μισθούς και ελευθερία… ο μαθητής μας  συνεχίζει να είναι μπερδεμένος… φαίνεται πως κλίνει στο να πιστέψει τα ελπιδοφόρα μηνύματα… αλλά πουθενά δεν ακούει κάτι για Ελλάδα… ακούει και βλέπει να γίνονται αλλαγές και το μόνο που αντιλαμβάνεται από τα λίγα ελεγχόμενα ΜΜΕ της εποχής είναι ότι κάτι πάει στραβά… το διαπιστώνει κυριολεκτικά με το χειρότερο τρόπο για τον ίδιο όταν δίνει εξετάσεις στη Σχολή Ικάρων… βρίσκεται φόρμουλα να τον κόψουν βάζοντάς του 12 σε ένα γραπτό άριστο στα μαθηματικά λέγοντάς του πως δύο από τα πέντε ζητήματα δε λύθηκαν όπως τα σκέφτηκε ο καθηγητής (ακόμη θυμάται το γλοιώδη εκείνον καθηγητή που διεκδικούσε το αλάθητο  και στέρησε κατόπιν οδηγιών το όνειρο ενός 18χρονου να πετάξει στους αιθέρες για να προστατεύει την πατρίδα του)… καλώ εδώ όποιον πραγματικά δεν το πιστεύει να πάρει την επετηρίδα της σχολής των επιτυχόντων που μπήκαν το ΄81 και να δει πόσοι από αυτούς έγιναν πιλότοι και πόσοι από τον πρώτο χρόνο έγιναν γραφιάδες της αεροπορίας. Το νεαρό παιδί θύμωσε και το όνειρο της αξιοκρατίας πέταξε παίρνοντας μαζί του και την ελπίδα για κάτι καλύτερο για την πατρίδα του… το μοναδικό του λάθος ήταν ότι η οικογένειά του ήταν ΔΕΞΙΑ… Πώς αυτό έγινε εξίσωση μόνο ο γλοιώδης καθηγητής το γνωρίζει.

Ο θυμωμένος πια νέος  δεν το βάζει κάτω… το Σεπτέμβριο βγαίνουν τα αποτελέσματα των πανελλήνιων και περνάει στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ρόδου… «δάσκαλος θα γίνει το παιδί μου»,  έλεγε η μάνα του και ο νέος τρόμαζε μόνο με την ιδέα αυτή… αν και ήταν επιλογή του λόγω καλών φίλων  που βρίσκονταν στο νησί.

Τα βιβλία της σωτηρίας του λαού πετιούνται και αρχίζει τότε η συλλογή στοιχείων για τις αλλαγές που κάνει το ΠΑΣΟΚ… ανατροπή των πάντων… πράσινη λαίλαπα παντού… χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς κανένα πρόβλημα αρχίζει η αποδόμηση του Ελληνικού κράτους, της επάρατης Δεξιάς, όπως λέγανε, και του ερχομού της ελπίδας… Η Ελλάδα αποδομείται από τα θεμέλιά της… Οι όροι πατρίδα και Θρησκεία αμφισβητούνται και το όραμα για μια δυνατή Ελλάδα πάει περίπατο… μια και όλα γίνονται με δανεικά… ακόμη και η αύξηση των μισθών γίνεται με δανεικά… ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια αρχίζει να παίρνει μορφή… «είσαι ΠΑΣΟΚ προχώρα», το σύνθημα της εποχής… τα ρουσφέτια της Δεξιάς γίνονται πράσινα ρουσφέτια και πολλαπλασιάζονται… οι συνδικαλιστές κομματικοποιούνται και ελέγχουν τα πάντα με πράσινα κριτήρια.

Όλα αυτά την ώρα που η Δεξιά επηρεασμένη από το ενοχικό της παρελθόν προσπαθεί να ανασυντάξει τις δυνάμεις της και να πάρει το μερίδιο επιρροής που της αντιστοιχεί στην κοινωνία… ακόμη και τραγούδια γράφονται που μιλούν για την πατρίδα και τη θρησκεία και τη μεγάλη Ελλάδα μια και οι δήθεν είχαν φροντίσει να καπηλευτούν κάθε τραγούδι αγωνιστικό. (Πόσο αστείο φαίνεται σήμερα αυτό!)  Στους κόλπους της και με μικρή οργάνωση αρχίζουν πρώτα οι νεολαίοι να αναζητούν την απαλλαγή… νέοι γαλουχημένοι με την ιδέα της Ελλάδας ως αγαπημένης πατρίδας αρχίζουν δειλά να δίνουν τις μάχες της απαλλαγής από τους δήθεν μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και μέσα στα σχολεία… το μαθητικό κίνημα για τη Δεξιά πρωτόγνωρο αλλά δυναμικό…

Ο θυμωμένος νέος πεπεισμένος πια για τους δήθεν φτάνει στα Δωδεκάνησα… στη Ρόδο συγκεκριμένα και πάει να βρει το σπίτι του… τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας πρώτα από κάθε τι άλλο… το κόμμα του πατέρα του, αυτού του αγρότη που τον μεγάλωσε με την αγάπη για την πατρίδα, αλλά και δικό του πια… μια χρονιά διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ ήταν ικανή να αποδείξει σε όσους πίστευαν κάτι διαφορετικό πως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρεται μόνο για την αλλαγή της ενδυμασίας της, από ζιβάγκο σε ακριβά κοστούμια και τίποτε άλλο. Η Νομαρχιακή της Νέας Δημοκρατίας στο νησί κατεστημένο κομματικό που δεν την ενδιέφερε και πολύ ούτε το φοιτητικό ούτε το μαθητικό κίνημα… άλλωστε στα Δωδεκάνησα το ΠΑΣΟΚ κυριαρχούσε με ποσοστά που άγγιζαν το 70% και ο ένας βουλευτής που θα εκλεγόταν από τη Νέα Δημοκρατία ήταν και αυτός κατεστημένο, οπότε δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω αγωνιστική διάθεση.

Η ψυχρολουσία γίνεται οργή κατά των κουρασμένων κομματικών μελών της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος…  μόνο ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, ένας νέος δικηγόρος αντιλαμβάνεται το μέγεθος των αλλαγών που πρέπει να γίνουν και ζητά τη συνεργασία με το φοιτητικό κομμάτι… Ο νέος επισκέπτεται την πρώτη Γενική Συνέλευση της σχολής του και αναζητά τον υπεύθυνο της ΔΑΠ… το αστείο είναι πως αυτοί που ρώτησε ήταν φοιτητές της ΠΣΚ και δείχνοντας τον υπεύθυνο της ΔΑΠ του είπαν «είναι εκείνος ο μικροκαμωμένος και μόνος του»… πράγματι μικροκαμωμένος και μόνος του ο μετέπειτα αδελφικός του φίλος και συναγωνιστής… όμως με σηκωμένο το ανάστημα στους πραγματικά αληθινούς τραμπούκους της ΠΑΣΠ (αργότερα έμελε σε αυτόν το αγωνιστή να δεχτεί το χτύπημα από την ίδια του την παράταξη της ΔΑΚΕ δασκάλων σαν να μην έγινε τίποτε… στα πλαίσια της ελεγχόμενης αξιοκρατίας)

Οι δυο αυτοί νέοι ασχολούμενοι καθημερινά με τη σχολή τους πλησιάζοντας κάθε φοιτητή με κάθε απόχρωση… κατορθώνουν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να πετύχουν την ανατροπή στο σύλλογο της σχολής και ταυτόχρονα να κάνουν το Νομαρχιακό τμήμα της Νέας Δημοκρατίας να αντιληφθεί ότι χωρίς την νεολαία, απαλλαγή από το ΠΑΣΟΚ δε γίνεται… Πλησίαζαν άλλωστε και οι Ευρωεκλογές και η αγωνιστική διάθεση όλων ανέβαινε (αυτό το κόμμα το έχει αυτό το κακό… οργανώνεται και συσπειρώνεται πάντοτε αργά)… Δε θα ξεχάσει ποτέ ο νέος μας, φίλους όπως τον Μακίτη συναγωνιστή του, τους εναερίτες της ΔΕΗ φίλους που έκανε και βοηθούσαν στην ανάρτηση των πανό και όλους τους συναγωνιστές φοιτητές που με πραγματικό κίνδυνο της ζωής τους… εδώ δεν είναι υπερβολή, μέχρι και τουφεκιές μας ρίξανε κατά τη διάρκεια των αφισοκολλήσεων  και κυρίως της αλλοίωσης του ΠΑΣΟΚ σε ΘΑΣΟΚ… πόσο απλά αληθινό είναι σήμερα για όλους μας αυτό…

Ο νέος μας απαλλαγμένος από το σύνδρομο της ενοχικής Δεξιάς και οραματιζόμενος μια Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες και μια Δεξιά που θα έχει ως πρώτο μέλημά της το λαό, σφυρηλατημένος στην άγρια εποχή της μοιρασμένης Ελλάδας σε πράσινα και μπλε καφενεία… με αρκετές μηνύσεις εναντίον του (αποσύρθηκαν αργότερα όλες από αυτούς που τις υπέβαλαν) και με τη συνείδησή του καθαρή για το ότι έκανε αυτό που έπρεπε τα χρόνια που έμεινε στο νησί, αποχωρεί από τα Δωδεκάνησα έχοντας να θυμηθεί πως για να κερδίσεις έναν αγώνα για την πατρίδα πρέπει να τον κερδίσεις πρώτα στο εσωτερικό του κόμματος ή της παράταξης στην οποία ανήκεις.

Φαντάρος πια σε μονάδα του Κιλκίς με μονάδα Αμερικανών να συνυπάρχει… και λόγω του ήπιου χαρακτήρα του επιλέγεται από το Διοικητή του να φρουρεί την πύλη και στις δυο μεγάλες πορείες των αριστερών κατά των «ΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ», σήμερα όλο το σκηνικό φαίνεται αστείο ξέροντας πως ουσιαστικά μετά τόσα χρόνια οι «ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» παραμένουν και μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν κατά λαών της ευρύτερης περιοχής.

Ο νέος μας δεν προλαβαίνει να τελειώσει το στρατιωτικό του και διορίζεται με την «αναχρονιστική επετηρίδα» όπως ονομάστηκε αργότερα. Τυχερός, γιατί δε φεύγει ουσιαστικά μακριά από το σπίτι του μια και διορίζεται με συμπληρωματικούς διορισμούς δασκάλων και η πρώτη του θέση είναι ένα μονοθέσιο λίγα χιλιόμετρα μακριά από το δικό του χωριό…

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως ο νέος μας έχει αλλάξει 180 μοίρες την άποψη του για το επάγγελμα του δασκάλου, το οποίο πια γίνεται γι αυτόν τρόπος ζωής.  Στην αλλαγή αυτή συνετέλεσαν σε μεγάλο βαθμό η αναπλήρωση μιας εκπαιδευτικού που αρρώστησε για ένα μήνα το δεύτερο έτος των σπουδών του σε ένα πραγματικά δύσκολο σχολείο του νησιού και η φωτισμένη φυσιογνωμία ενός καθηγητή του στη Ρόδο, που με τις διδασκαλίες του, αλλά κυρίως με τις ατέλειωτες συζητήσεις τους για το τι είναι παιδεία και τι σημαίνει να είσαι δάσκαλος. Έτσι, ο διορισμός του τόσο άμεσα λειτουργεί σαν εφαλτήριο για ό,τι μετέπειτα συμβαίνει στη ζωή του…

Η πραγματοποίηση των στόχων του ως ενεργός πολίτης αυτής της χώρας μέσα από τη δουλειά του αποτελεί πρόκληση και συνεχή προσπάθεια… και από την πρώτη στιγμή συνδικαλίζεται με την παράταξη της ΔΑΚΕ… θέτοντας ως μοναδικό στόχο της  συμμετοχής του τη συνεχή προσπάθεια για καλύτερη παιδεία… δε χρειάζεται να πεις κάτι παραπάνω και να το στολίσεις με όμορφες λέξεις αρκεί και μόνο η λέξη καλύτερη… αποδεκτή από όλους… άρα η παιδεία επιδέχεται αλλαγές… για να γίνει καλύτερη.

Στην πορεία αυτή των 25 χρόνων ως ΔΑΣΚΑΛΟΣ συμβαίνουν πολλές ευχάριστες και δυσάρεστες καταστάσεις στον ενεργό πολίτη μας…

Ως δάσκαλος είχε τη χαρά να συναναστραφεί με δεκάδες παιδιά, γιους και κόρες της ελπίδας για την πατρίδα μας, παιδιά που ακόμη και σήμερα που πολλά από αυτά είναι ενεργοί πολίτες δε έχασαν την επικοινωνία μαζί του, παιδιά που ακόμη και σήμερα ρωτάν την άποψή του για πράγματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή τους, παιδιά που χάραξαν τόσες διαφορετικές γραμμές μέσα του που κάποιες φορές τον μπερδεύουν και τέλος παιδιά που γι αυτόν όσο και αν μεγαλώσουν θα τον κοιτάν με εκείνα τα μεγάλα μάτια της απορίας για το τι έκανε αυτός γι αυτά…

Ως συνδικαλιστής είχε τη χαρά να γνωρίσει συναγωνιστές αγνούς και χωρίς ενοχές… είχε όμως και την ατυχία να γνωρίσει και τους συναγωνιστές του τίποτα… τους συναγωνιστές που λειτουργώντας παράλληλα με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας απλά περίμεναν να προκύψει κάτι για να το αρπάξουν… οι νέοι του ‘81 ξαφνικά χάθηκαν και εμφανίστηκαν από παντού καινούριοι υπέρμαχοι των ιδεών της παράταξης… ποιος μπορεί να ξεχάσει τις γεμάτες αίθουσες  του 1990-93 και του 2004-09 όταν μοιράζονταν θέσεις… και τους χαμαιλέοντες να προσεγγίζουν την παράταξη κάνοντας πέρα αυτούς που το άξιζαν.  Σε ένα πραγματικά συγκρουσιακό περιβάλλον γεμάτο από προσωπικές πολιτικές και περιβάλλον καθαρά προσωπικών ανελίξεων ο συνδικαλιστής μας πιστεύει πως μπορεί να αλλάξει μαζί με κάποιους άλλους τα πράγματα και να επιστρέψει αυτή η μεγάλη παράταξη της ΔΑΚΕ στην πρώτη θέση που της αρμόζει… Το συγκρουσιακό περιβάλλον εξουθενώνει και πολλές φορές φέρνει το συνδικαλιστή μας στα όρια… Η προσπάθεια πολλών γνήσιων και αγνών συνδικαλιστών να ανατρέψουν την κατάσταση σκοντάφτει στο συνδικαλιστικό κατεστημένο και για πολύ λίγο δεν ανατρέπεται… όλοι όμως αυτοί οι συνδικαλιστές παραμένουν αγωνιστές της παράταξης στηρίζουν τις ιδέες της και αγωνίζονται γι αυτές, περιμένοντας στην ουσία να ωριμάσει ο κλάδος των εκπαιδευτικών, που σκεπτόμενος στο μεγαλύτερο μέρος του ατομικά και προσωπικά  μόνο… έφτιαξε και τους συνδικαλιστές που ήθελε… επιτρέποντας σε ανέλιξη σε όλες τις παρατάξεις ανθρώπων που είναι του φαίνεσθαι και στην πραγματικότητα τους ενδιαφέρει μόνο ό προσωπικός τους μικρόκοσμος με τις παλλακίδες να χορεύουν δίπλα τους… και να ικανοποιούν το εγώ τους. Και πάλι όμως θα μπορούσε να τους συγχωρέσει αν αυτό που έκαναν δεν τους έκανε και πλουσιότερους…

Αυτό όμως που πραγματικά τον συγκλόνισε είναι η κομματική του πλευρά… η πίστη του πως το σπίτι του, η Νέα Δημοκρατία, του ικανοποιεί τις ανάγκες του ως Έλληνα πολίτη… ήδη από τη διάσπαση της ΔΗΑΝΑ άρχισε να φαίνεται, και με φόντο το γεγονός ότι η παράταξη της Δεξιάς δεν έχει τελειώσει παρά την προσπάθεια και την αμείλικτη επίθεση που δέχτηκε από το ΠΑΣΟΚΙΚΟ  κράτος, πως κάποιοι πίστεψαν πως πρέπει να μιμηθούν το ΠΑΣΟΚ… να πουν ψέματα όπως αυτό στον Έλληνα πολίτη για να ξανακερδίσουν στις εκλογές… Ποτέ δεν κατάλαβαν οι γνήσιοι αγωνιστές του ΄81 γιατί κάποιοι δικοί τους άνθρωποι… που αγωνίστηκαν μαζί τους που μοιράστηκαν τις ανησυχίες για την πατρίδα στα πρώτα νεανικά τους χρόνια μεταμορφώθηκαν σε τρωκτικά και κλέφτες, στιγματίζοντας μια παράταξη και ένα κόμμα που ως γνήσιο λαϊκό κόμμα πρεσβεύει την κοινωνική δικαιοσύνη και την ελευθερία του λόγου. Τα μεγάλα λόγια γίνονται παχιά πορτοφόλια… η αντιγραφή των κακέκτυπων πράσινων υπουργών οδηγεί σε υπέρμετρη ματαιοδοξία στελεχών… ο αγώνας για την αποκάλυψη των μιζαδόρων του ΠΑΣΟΚ καταλήγει σε συγκάλυψη των σκανδάλων με τη συμμετοχή της αριστεράς και όχι μόνο…  Το πολιτικό σύστημα συγκλονίζεται και τότε έρχεται η αποστασία όπως χαρακτηρίστηκε του Αντώνη Σαμαρά για εθνικά θέματα για να λύσει το γόρδιο δεσμό και να αναστηθεί και πάλι το ΠΑΣΟΚ και να ξεκινήσει ο δεύτερος κύκλος της μεταπολίτευσης.

Ο ενεργός πολίτης μας παρακολουθεί στενά το τι γίνεται στο κόμμα του την ώρα που το ΠΑΣΟΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ  συνεχίζει ακάθεκτο το έργο του. Οι πολίτες που  στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ιδέα (κάτι που αποδείχτηκε σήμερα) τι πραγματικά στηρίζουν… ένα ψέμα… μια ψεύτικη ευδαιμονία που στηρίζεται και στα παιχνίδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης… Η Ελλάδα γίνεται επίσημο μέλος της νομισματικής ένωσης και η χαρά όλων μεγάλη… η απόκρυψη των πραγματικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας γίνεται με την OMERTA όλων… τότε αρχίζει να φαίνεται το άστρο του Κώστα Καραμανλή του αρχηγού που δίνει τη διαφορετική διάσταση που χρειάζεται το σπίτι του ενεργού πολίτη μας. Η Νέα Δημοκρατία στηρίζεται για να πείσει τον ελληνικό λαό σε αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη… την αναδιάρθρωση του κράτους… στην πραγματικότητα το ξήλωμα του ΠΑΣΟΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ… ήταν σίγουρο ότι θα υπάρξει αντίδραση που μετουσιώθηκε πάμπολλες φορές σε τεράστιες διαδηλώσεις για το τίποτα… μοναδικός στόχος η ανατροπή του ανθρώπου που για το σύστημα της Ευρώπης αλλά και Αμερικανών ήταν αγκάθι, γιατί δεν έμπαινε στο μαντρί τους…

Ο ενεργός πολίτης μας αναρωτιέται τι έκανε τότε για να τον βοηθήσει σε αυτό… αλλά ταυτόχρονα αναρωτιέται και τι έκανε ο ίδιος ο Καραμανλής για να βοηθήσει το έργο του… γιατί αποδεδειγμένα και βγάζοντας τις παρωπίδες, η διακυβέρνησή του χαρακτηρίζεται από τις λάθος επιλογές προσώπων και την υποτονικότητα στη λήψη σημαντικών αποφάσεων… θα μου πείτε θα τον άφηναν; Δεν θα τον άφηναν και το ξέρουμε όλοι… ας προσπαθούσε τουλάχιστον και ας μην παρέδιδε την εξουσία στη διακυβέρνηση ενός πραγματικά προβληματικού ατόμου… που ο ενεργός πολίτης μας ως δάσκαλος θα ζητούσε τη διερεύνηση της επάρκειάς του ως άτομο… Τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης της χώρας από έναν ακόμα Παπανδρέου τα γνωρίζετε όλοι… οπότε κάθε αναφορά στο συγκεκριμένο κείμενο θα ήταν πλεονασμός… αυτό που είναι σημαντικό για το σπίτι του ενεργού πολίτη είναι η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά (Ο Καραμανλής ως μεγάλος ηγέτης είχε φέρει πίσω στο κόμμα τον Σαμαρά, γνωρίζοντας πολύ καλά πως η Δεξιά μόνο ενωμένη μπορούσε να αντιμετωπίσει τους δήθεν προοδευτικούς του Σημίτη) από τον ίδιο το λαό με ένα ποσοστό που δε δεχόταν αμφισβήτηση και με κύριο σύνθημα την αλλαγή του πολιτικού κατεστημένου και την επαναφορά της Νέας Δημοκρατίας στο βασικό της σύνθημα, της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Το κόμμα του ενεργού πολίτη έρχονταν από τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του και τα φερέφωνα του ΠΑΣΟΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, που για μια ακόμη φορά αναστήθηκε, είχαν ήδη ξεγράψει τη συνέχειά του… Ο Αντώνης Σαμαράς εκμεταλλευόμενος το μεγάλο του ατού, που δεν ήταν άλλο από τον ίδιο το λαό, που δεχόταν ήδη τα δυνατότερα χτυπήματα από αυτούς που εκλέχτηκαν με το σύνθημα ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ αλλά εννοούσαν του ίδιου του λαού, αναπτύσσει και στηρίζει την πολιτική του σε αντίδραση κατά του μνημονίου που ψήφισε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που οδήγησε τη χώρα σε άνευ προηγουμένου υποδούλωση σε δανειστές ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Ένωση… οι άλλοτε συνεργοί στην παραποίηση στοιχείων γίνονται για την κυβέρνηση συνεργάτες της υποδούλωσης του ελληνικού κράτους και των πολιτών του.

Ο ενεργός πολίτης μας στρατεύεται μαζί με τον αρχηγό του κόμματος στην ανατροπή του μνημονίου… με στόχο την ανάπτυξη και την αναδιαπραγμάτευση, με τις μικρές του δυνάμεις παλεύει για την ανατροπή… βλέπει γύρω του να αναπτύσσεται το αντιμνημονιακό κίνημα και συμμετέχει ενεργά ξέροντας πως στηρίζει τη χώρα του αλλά και το σπίτι του, τη Νέα Δημοκρατία… χαίρεται που ο αρχηγός του αντιπαλεύει το μνημόνιο και προτείνει τη διαφορετική λύση…  η οποία δεν προβλέπει θυσίες μόνο του λαού αλλά και σημαντικές αλλαγές που θα κινήσουν ξανά την ελληνική οικονομία… χαίρεται, γιατί αυτοί που στην αρχή τον λοιδορούν για τις θέσεις του… τώρα τις αντιγράφουν προσπαθώντας άκομψα, μια και είχαν καταφερθεί εναντίον τους να τις εφαρμόσουν… το σύνθημα «εκλογές τώρα» είναι πέρα για πέρα λαϊκή απαίτηση… και τότε ξαφνικά έρχεται το πρώτο χτύπημα… ο Γιωργάκης με τις κινήσεις του έχει φέρει την κατάσταση κάτω από το μηδέν… η πίεση της τρόικας για άμεση αλλαγή και ανάληψη των ηνίων της χώρας από κάποιον άλλο… οι εκλογές που είναι η μοναδική διέξοδος απορρίπτονται από αυτούς που το ΠΑΣΟΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ έχει κάνει συνδιαχειριστές της πολιτικής κατάστασης… προκύπτει η συγκυβέρνηση… το κόμμα του ενεργού πολίτη και γνήσιου δεξιού συμμετέχει σε μια κυβέρνηση που όπως λέγεται έχει σκοπό να τον σώσει από τη χρεοκοπία… είναι κάτι που δεν αρέσει στον ενεργό πολίτη μας… είναι έξω από την ιστορία και έξω από τα πιστεύω της δεξιάς κουλτούρας του… όμως είναι πραγματικότητα και χαρακτηρίζεται διαχειριστική περίοδος με φόντο τις εκλογές… αυτή όμως είναι και η περίοδος της αφαίμαξης του ελληνικού λαού… οι δανειστές μας, ικανοποιημένοι, μας σώζουν για πολλοστή φορά… θέλουν και άλλα και έτσι έρχεται η μοιραία ημέρα της 12ης Φεβρουαρίου 2012.

Ο ενεργός πολίτης μας παρακολουθεί εκστασιασμένος αυτό που συμβαίνει στη Βουλή των Ελλήνων και δεν το πιστεύει  η Νέα Δημοκρατία ψηφίζει το μνημόνιο… ο αρχηγός του κόμματος παρόλο που δεν είπε κάτι διαφορετικό από αυτά που έλεγε και πριν τη συγκυβέρνηση… μοιάζει να ταυτίζεται με το Γιωργάκη… οι δανειστές για μια ακόμη φορά με φόντο τη χρεοκοπία απειλούν και κερδίζουν τη μάχη… οι βουλευτές που λένε ΟΧΙ διαγράφονται (Το τραγικό της ιστορίας είναι πως η εκλογή του Σαμαρά στηρίχτηκε από αυτούς που διέγραψε) το δεύτερο μνημόνιο είναι γεγονός…

Ο ενεργός δεξιός πολίτης μπερδεμένος μέχρι και σήμερα… το σπίτι του κινδυνεύει και πάλι από την ανάσταση του ΠΑΣΟΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ μέσα από μια συγκυβέρνηση μετά τις εκλογές… ο στόχος της σχεδιαζόμενης ανατροπής της αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας μάλλον επιτυγχάνεται… η σχεδιαζόμενη από τους δανειστές μας μη σταθερής δεξιάς κυβέρνησης αρχίζει να μορφοποιείται… χρησιμοποιούν τους ίδιους ενεργούς δεξιούς πολίτες για να πετύχουν το στόχο τους… εκμεταλλευόμενοι την οργή κατά του ΠΑΣΟΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ την οποία μεταμορφώνουν σε οργή και κατά της Νέας Δημοκρατίας με τα φερέφωνα τους προσπαθούν να πετύχουν την μη αυτοδυναμία της παράταξης μας… γνωρίζουν πολύ καλά πως ακόμη και αν η χώρα καταστρέφονταν ο άλλος πόλος, ο πόλος της αριστεράς, σε καμία περίπτωση δε θα ενωνόταν για να κυβερνήσει… γιατί  απλά δε θέλει να κυβερνήσει.

Ο ενεργός δεξιός πολίτης που όλο αυτό το χρονικό διάστημα προτίμησε να ακούει καλή μουσική και να επεξεργάζεται τα γεγονότα χωρίς να βιάζεται να πάρει προσωπικές αποφάσεις, λίγο πριν κλείσει αυτό το κείμενο θέτει προς επεξεργασία όλων τα παρακάτω, απευθυνόμενος σε όλους όσους το διαβάσουν…

Οι εκλογές έρχονται και καλείστε για μια ακόμη φορά να αποφασίσετε ποιο κόμμα θέλετε να σας κυβερνήσει… το δίλημμα είναι ένα και απλό… για μια ακόμη φορά θα αναστήσετε το ΠΑΣΟΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ;

Αρχηγέ της Νέας Δημοκρατίας, που σε πίστεψα με όλες μου τις δυνάμεις και σε στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις… πιστεύεις πως περισσεύει κανείς ή από αύριο κιόλας πρέπει να επιστρέψουμε όλοι στο σπίτι μας και να δώσουμε όλοι μαζί την μάχη (εσύ ξέρεις καλύτερα από τον καθένα τον τρόπο, γιατί ένας μεγάλος ηγέτης σε έφερε στο σπίτι σου).

Πρώην αρχηγέ της Νέας Δημοκρατίας, που σε πιστέψαμε και για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, σας πιστεύω ακόμη… δε νομίζετε πως ήρθε η ώρα να μιλήσετε και να δώσετε τη μάχη για την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας που ας με συγχωρέσουν οι φίλοι μου της αριστεράς, δυστυχώς είναι η μοναδική λύση.

Ο ενεργός δεξιός πολίτης απευθύνει και ένα ερώτημα σε όλα τα κομμάτια της Δεξιάς, που πιστεύω αγαπούν την πατρίδα και μάχονται για την εθνική της ανεξαρτησία, κυρίως απευθυνόμενος προς τους πολίτες που τα στηρίζουν… μήπως ήρθε η ώρα συναγωνιστές της ελευθερίας να πιούμε όλοι το ίδιο κρασί… αυτό που έπιναν οι καθαροί αγωνιστές του1821 για να ελευθερώσουν την πατρίδα μας;

Κλείνοντας το κείμενο για τον ενεργό πολίτη… δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που δεν κατάλαβε ποιο είναι το χρέος του προς την πατρίδα του και το ίδιο του το σπίτι  σήμερα…

Για κάθε ενεργό πολίτη αυτής της χώρας

 ΤΕΚΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αναρτήθηκε στις ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΡΘΡΑ. 3 Σχόλια »

Προσδοκούμε την ανάπτυξη και την ανάσταση, του αιρετού Τάσου Σταυρογιαννόπουλου


Προσδοκούμε την ανάπτυξη και την ανάσταση

Η αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας ενός Υπουργείου πάντα δημιουργεί την ελπίδα και την προσδοκία για κάτι καλύτερο. Ιδιαίτερα δε, όταν η πολιτική της προηγούμενης ηγεσίας έχει αποδοκιμαστεί στο σύνολό της από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, τότε η αλλαγή συνοδεύεται και με ανακούφιση. Είναι γεγονός, πως η πολιτική της «δήθεν μεταρρύθμισης», που ασκήθηκε τα τελευταία δυόμισι χρόνια στον τομέα της Παιδείας, επενδύθηκε με το γνωστό σλόγκαν «Πρώτα ο μαθητής». Σας παραθέτω λοιπόν τρεις ειδήσεις της επικαιρότητας για να κατανοήσουμε πλήρως την αποτελεσματικότητα αυτής της πολιτικής:
Είδηση 1η: Διαβάσαμε σήμερα στις τοπικές εφημερίδες και είδαμε στην τηλεόραση πως τρεις μαθητές του Δημοτικού Σχολείου (τρία αδελφάκια) μετά από τις διακοπές των Χριστουγέννων δεν πηγαίνουν σχολείο. Ο λόγος είναι ότι διαμένουν σε απόσταση μακρινή από το σχολείο φοίτησής τους και ο μεταφορέας σταμάτησε να κάνει το δρομολόγιο, αφού δεν πληρώνεται. Συνεπώς, οι μικροί μαθητές παραμένουν στο σπίτι καθημερινά, εφόσον δεν υπάρχει τρόπος μετακίνησής τους προς το σχολείο.
Είδηση 2η: Ο Δήμος Πατρέων μερίμνησε για την εξασφάλιση ενός δωρεάν κουλουριού σε περίπου 700 μαθητές των σχολείων της περιφέρειάς του. Ανάλογες πρωτοβουλίες ανέλαβαν και πρόκειται να αναλάβουν και άλλοι φορείς (σύλλογοι γονέων κ.λπ.). Συνεπώς, γίνεται αντιληπτό, πως ορισμένος αριθμός μαθητών στην Ελλάδα του 2012 υποσιτίζεται!
Είδηση 3η: Αναφέρθηκε κατά τη σημερινή τελετή παράδοσης του Υπουργείου Παιδείας, πως μία από τις πρώτες προτεραιότητες του νέου Υπουργού Παιδείας θα είναι τα βιβλία των μαθητών. Συνεπώς, αναγνωρίζεται πως το πρόβλημα διανομής των βιβλίων στους μαθητές είναι υπαρκτό και ενδεχομένως θα εξακολουθήσει να υφίσταται και την επόμενη σχολική χρονιά.
Κοινός παρονομαστής λοιπόν των τριών αυτών ειδήσεων είναι ο μαθητής: αυτός που δεν μπορεί να φοιτήσει στο σχολείο λόγω αποτυχίας του συστήματος των μεταφορών, αυτός που υποσιτίζεται λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης στην οποία έχει περιέλθει κάθε ελληνική οικογένεια και ιδιαίτερα οι οικονομικά ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού και τέλος ο μαθητής που δεν είχε βιβλία για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί η πολιτισμένη κοινωνία μας δεν μπόρεσε να του τα εξασφαλίσει έγκαιρα.
Στα γεγονότα αυτά της επικαιρότητας ανακεφαλαιώνεται το απόσταγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Προσδοκούμε την ανάπτυξη και την ανάσταση!!!
Σταυρογιαννόπουλος Τάσος               Πάτρα, 8-3-2012
Αιρετός Π.Υ.Σ.Π.Ε. Ν. Αχαΐας
Αναρτήθηκε στις ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΡΘΡΑ. Leave a Comment »

Ο Γιώργος Μπαμπινιώτης ο νέος υπουργός Παιδείας


Ο υπουργός Ανάπτυξης Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι, όπως αναμενόταν, ο νέος υπουργός Προστασίας του Πολίτη, στη θέση του παραιτηθέντος Χρήστου Παπουτσή. Στο υπουργείο Ανάπτυξης μετακινήθηκε η Άννα Διαμαντοπούλου και τη θέση της στο υπουργείο Παιδείας καταλαμβάνει Πανεπιστημιακός Γιώργος Μπαμπινιώτης.

        Τη θέση του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη αναλαμβάνει ο μέχρι σήμερα γενικός γραμματέας του υπουργείου και πρώην αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, Λευτέρης Οικονόμου.

ΠΗΓΗ: alfavita.gr

Αναρτήθηκε στις ΑΡΘΡΑ από Blogs. Leave a Comment »

Φορολογικός Οδηγός: Προ δυσάρεστης έκπληξης 3.000.000 φορολογούμενοι – Τι προβλέπεται για τις αποδείξεις


Ρεπορτάζ Κώστας Τσαχάκης – Μαρία Βουργάνα / ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 3-4/3/2012

Βαρύς και ασήκωτος θα είναι φέτος ο… λογαριασμός της εφορίας, καθώς κρύβει 12 «παγίδες» για τους φορολογούμενους.

Η μείωση του αφορολογήτου ορίου στα 5.000 ευρώ, η αύξηση των συντελεστών φόρου για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, οι αυξήσεις έως και 100% στα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα, το «ψαλίδισμα» στις εκπτώσεις δαπανών για ενοίκια, δίδακτρα, ασφάλιστρα ζωής, ασφαλιστικές εισφορές, τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, ιατρικές επισκέψεις και νοσήλια, αλλά και η κατάργηση του «μπόνους» των αποδείξεων ανεβάζει στα ύψη τις φορολογικές επιβαρύνσεις για όλους.

Μάλιστα, ελέω τεκμηρίων, στην τσιμπίδα της εφορίας θα πιαστούν τουλάχιστον 3.000.000 φορολογούμενοι, εκ των οποίων τα 2.000.000 πέρυσι δεν πλήρωσαν ούτε ένα ευρώ φόρο.

Επίσης, οι επιστροφές φόρου θα είναι μηδαμινές και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά την κατάργηση της έκπτωσης λόγω αποδείξεων και εξαιτίας των ψαλιδισμένων φοροαπαλλαγών σε συνδυασμό με το ελάχιστο αφορολόγητο των 5.000 ευρώ, θα είναι ελάχιστες.

Οταν θα αρχίσουν να έρχονται τα πρώτα εκκαθαριστικά σημειώματα οι φορολογούμενοι θα βρεθούν προ δυσάρεστης έκπληξης καθώς:

1. Το βασικό αφορολόγητο έχει μειωθεί από τα 12.000 στα 5.000 ευρώ. Για τους φορολογούμενους μέχρι 30 ετών, τους συνταξιούχους άνω των 65 και τα άτομα με ειδικές ανάγκες που έχουν ετήσιο εισόδημα μέχρι 9.000 ευρώ ισχύει αφορολόγητο 9.000 ευρώ.

2. Στο τμήμα του ετήσιου εισοδήματος πάνω από τα 5.000 ευρώ και μέχρι τα 12.000 ευρώ επιβάλλεται πλέον συντελεστής φόρου 10%.

3. Οι συντελεστές φόρου στα κλιμάκια ετήσιου εισοδήματος πάνω από τα 16.000 και μέχρι τα 40.000 ευρώ έχουν αλλάξει. Ο συντελεστής φόρου που αντιστοιχεί από τα 16.000 έως τα 22.000 ευρώ αυξήθηκε από 24% σε 25%, ο συντελεστής φόρου του κλιμακίου εισοδήματος από τα 22.000 έως τα 26.000 ευρώ μειώθηκε από 26% σε 25%, ο συντελεστής που αντιστοιχεί στο τμήμα εισοδήματος από τα 26.000 έως τα 32.000 ευρώ αυξήθηκε από 32% σε 35% και ο συντελεστής που αναλογεί στο κλιμάκιο εισοδήματος από τα 32.000 έως τα 40.000 ευρώ μειώθηκε από 36% σε 35%.

4. Τα συνολικά αφορολόγητα όρια που ισχύουν για τους φορολογούμενους με προστατευόμενα τέκνα έχουν, πλέον, μειωθεί.

5. Οι εκπτώσεις των προσωπικών δαπανών για ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, ασφαλιστικές εισφορές και για τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας που συνήφθησαν πριν από την 31η-2-2002 δεν θα γίνονται πλέον από το εισόδημα, αλλά σε ποσοστό 10% από τον φόρο που αναλογεί στο εισόδημα.

6. Καταργήθηκε η διάταξη που προέβλεπε την έκπτωση του 20% των δικηγορικών αμοιβών από τον φόρο εισοδήματος.

7. Οι εκπτώσεις των υπόλοιπων δαπανών από τον φόρο εισοδήματος (ενοίκια, δίδακτρα φροντιστηρίων, νοσήλια, ασφάλιστρα ζωής κ.λπ.) θα εκπίπτουν σε ποσοστό 10% αντί 20% που προβλεπόταν για τα εισοδήματα του 2010.

8. Περικόπτεται η μείωση φόρου που προκύπτει για τους φορολογούμενους με αναπηρία 67% και άνω.

9. Ο συμπληρωματικός φόρος που επιβάλλεται με συντελεστές 1,5% και 3% στα εισοδήματα από ακίνητα επιβάλλεται και σε μισθώματα που προέρχονται από επαγγελματικές ή εμπορικές μισθώσεις.

10. Καταργήθηκε η απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος που ίσχυε για τα καθαρά κέρδη μέχρι 30.000 ευρώ που αποκτούν νέοι επιτηδευματίες ηλικίας κάτω των 35 ετών.

Τι προβλέπεται για τις αποδείξεις
Στην Εφορία «περνάνε» όλες οι αποδείξεις, εκτός από δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων ( π.χ. αυτοκίνητα, ακίνητα), δαπάνες που μειώνουν τον φόρο (ασφάλιστρα, φροντιστήρια κ.λπ.), λογαριασμοί (φως , νερό, τηλέφωνο σταθερά και κινητά), εισιτήρια σε κάθε είδους μεταφορικό μέσο και δαπάνες που πραγματοποιούνται στο εξωτερικό.

Φέτος δεν υπάρχει έκπτωση φόρου για όσους συγκεντρώσουν περισσότερες από τις απαιτούμενες αποδείξεις, αλλά μόνο πέναλτι φόρου αν λείπουν αποδείξεις. Ο νόμος ορίζει ότι οι φορολογούμενοι θα πρέπει να συνυποβάλλουν με τη δήλωσή τους αποδείξεις δαπάνης του ενός τετάρτου του εισοδήματός τους, με ανώτατο όριο τα 15.000 ευρώ. Για παράδειγμα, φορολογούμενος με εισόδημα 20.000 ευρώ πρέπει να υποβάλει αποδείξεις 5.000 ευρώ, στα 40.000 ευρώ αποδείξεις 10.000 ευρώ, αλλά στα 70.000 ευρώ περιορίζονται σε 15.000 ευρώ. Αν ο φορολογούμενος υποβάλει περισσότερες αποδείξεις, δεν κερδίζει τίποτα, αν όμως λείπουν αποδείξεις, επιβάλλεται στη διαφορά ποινή φόρου 10%. Για παράδειγμα, για φορολογούμενο με εισόδημα 10.000 ευρώ απαιτούνται αποδείξεις 2.500 ευρώ. Αν υποβληθούν αποδείξεις 3.000 ευρώ δεν έχει κανένα κέρδος, αν υποβληθούν αποδείξεις 2.000 ευρώ θα προκύψει έξτρα φόρος 50 ευρώ. Στην Εφορία «περνάνε» όλες οι αποδείξεις, εκτός από δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων ( π.χ. αυτοκίνητα, ακίνητα), δαπάνες που μειώνουν τον φόρο (ασφάλιστρα, φροντιστήρια κ.λπ.), λογαριασμοί (φως , νερό, τηλέφωνο σταθερά και κινητά), εισιτήρια σε κάθε είδους μεταφορικό μέσο και δαπάνες που πραγματοποιούνται στο εξωτερικό.

Αναρτήθηκε στις ΑΡΘΡΑ από Blogs. Leave a Comment »