ΔΟΕ:«Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΕ ΠΟΤΕ…»


Τα είδαμε όλα, συνάδελφοι και φέτος, μετά και την εισήγηση που στάλθηκε στα σχολεία και στους συναδέλφους από τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος…

Συνεχίζεται… ο ύπνος του δικαίου στον οποίο έπεσε, εδώ και τέσσερα χρόνια… μετά τη λήξη της απεργίας του 2006… όταν κατά γενική ομολογία… μπήκε η ταφόπλακα στις κινητοποιήσεις του κλάδου…

Τότε συνάδελφοι και για έξι εβδομάδες διεκδικούσαμε το αυτονόητο… να ζούμε από το μισθό μας… και να πετύχουμε τη θωράκιση του Δημόσιου Σχολείου… τουλάχιστον αυτό πιστεύαμε…

Από εκείνη την περίοδο

…δε θα ξεχάσω τις θεατρικές συνεντεύξεις του προέδρου μας… που όπως και ο  σημερινός πρωθυπουργός μάς έλεγε για συναντήσεις στο δρόμο με απλούς ανθρώπους που τον σταματούσαν και του έδιναν συγχαρητήρια για τους αγώνες των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας… που άνοιγαν το δρόμο για ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες…

…δε θα ξεχάσω τις μεγαλόστομες κορώνες για κλείσιμο των σχολείων… αν πειραχτεί το ασφαλιστικό ή τα κεκτημένα του κλάδου…

…δε ξεχάσω  τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις για το θέμα των νηπιαγωγείων… μια τροπολογία ήταν η ρημάδα… που τη φετινή χρονιά ήρθε από την πίσω πόρτα… και δεν αντέδρασε κανείς…

δε θα ξεχάσω… τις πύρινες συνεντεύξεις του προέδρου της ΔΟΕ, όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση… που προσπαθούσε να απαξιώνει τα πάντα… ακόμη και τα θετικά… που σήμερα καταργούνται ουσιαστικά και όχι τυπικά…

Από τα γεγονότα της τελευταίας χρονιάς

…δε θα ξεχάσω ποτέ… σαν συνδικαλιστής αλλά και ως μάχιμος εκπαιδευτικός τις  φτηνές δικαιολογίες που χρησιμοποιούνται εδώ και περίπου ένα χρόνο για να μην υπάρξουν κινητοποιήσεις… φτηνές δικαιολογίες που συνοδεύονται από στοχευμένες ενέργειες των «δεκανικιών»(αναφέρομαι σε πρόσωπα),  που χρησιμοποίησε όλα αυτά τα χρόνια η ΠΑΣΚ για να βγάζει δήθεν αγώνες… θυμίζω σε όλους όσους παρευρίσκονταν στην αίθουσα της 79ης Γενικής Συνέλευσης του κλάδου… όταν μπροστά στον κίνδυνο να υπάρξει απόφαση για κινητοποιήσεις από το Σεπτέμβριο… μία ομιλία τα άλλαξε όλα… ήταν τυχαίο πως αυτή η ομιλία έγινε από συνάδελφο που πρωτοστατούσε στη μεγάλη απεργία του 2006 και αποτελούσε τη σίγουρη λύση για τον πρόεδρο, τότε, στη λήψη απόφασης;  Δε νομίζω…

ΔΟΕ…  φανταχτερή και ωραία κοιμωμένη… συνέχισε τον ύπνο σου… δυστυχώς επικράτησαν οι κακές μάγισσες και οι κακοί μάγοι… που συνεχίζουν να σε οδηγούν στην απραξία και την τυφλή υποταγή… κρίμα που δεν υπάρχουν πρίγκηπες να σε ξυπνήσουν…

Δε φταίνε όμως μόνο αυτοί… περισσότερο από όλους φταίμε όλοι μας, που επιτρέπουμε να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση και δεχόμαστε χωρίς ουσιαστική αντίδραση τις αποφάσεις, που ως ένα σημείο μας βολεύουν κιόλας… δε βαριέσαι… ποιος σηκώνεται απο τον καναπέ του τώρα… όταν μας τον πάρουν και αυτόν, φοβάμαι ότι θα μας βολέψει και το πάτωμα…

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ… ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ… ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ…

ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΟΥΝ… ΗΡΘΕ ΠΙΣΤΕΥΩ Η ΩΡΑ ΝΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ…

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ… ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ… ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ… ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ…

 

Απίστευτος διάλογος μεταξύ δημοσιογράφων: «θα έστελνες ποτέ το παιδί σου σε δημόσιο σχολείο;»… του Θανάση Παλλαντζά


Η απαξίωση του δημόσιου σχολείου και των καθηγητών που το υπηρετούν φαίνεται ότι δεν έχει τέλος. Αναφέρω κάποια κρούσματα, που έπεσαν στην αντίληψή μου σε διάστημα λίγων ημερών, από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς:

  • Στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του ραδιοφώνου του Antena προηγούμενη εβδομάδα: δημοσιογράφος 1: «θα πήγαινες ποτέ το παιδί σου στο δημόσιο σχολείο; Δε νομίζω φυσικά, αφού εκεί οι διευθυντές δεν γνωρίζουν ούτε πόσους μαθητές έχουν. Ποιος έρχεται , ποιος φεύγει… χαμός! Άσε που τα πιο πολλά παιδιά δεν μιλούν ελληνικά! » – δημοσιογράφος 2: «ναι , πράγματι έτσι είναι» .
  • Στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Μega, την Τρίτη 14/9 με καλεσμένη την υπουργό παιδείας, είχαμε απείρου κάλλους σκηνές και δόθηκαν μαθήματα προπαγάνδας και λιβανίσματος. Η υπουργός από τις 8:00 έως τις 9:30 υπερηφανευόταν για όλα τα αίσχη , τα οποία υπό τα χειροκροτήματα των δημοσιογράφων παρουσιάστηκαν ως κατορθώματα μιας υπουργού, που «τα καταφέρνει». Εν ολίγοις: εξοικονομήσαμε δασκάλους μη χωρίζοντας τα τμήματα στα 25 παιδιά, αδειάσαμε τα γραφεία και όλοι γύρισαν στις τάξεις, κόψαμε τις εκπαιδευτικές άδειες, ξαποστείλαμε εκπαιδευτικούς σε άλλες περιφέρειες, βάλαμε καθηγητές που κάνουν και σε Λύκειο να κάνουν μάθημα και σε πρωτάκια, φορτώσαμε υπερωρίες στους μόνιμους …..και άλλα τέτοια ηρωικά κατορθώματα που συνθέτουν το διαμαντοπούλειο έπος του 2010. Κάποια στιγμή δόθηκε ο λόγος στον πρόεδρο της ΟΛΜΕ, ο οποίος πρέπει να αισθάνεται ευγνώμων για το ενάμισι λεπτό που τα τον άφησαν να μιλήσει, μη αφαιρουμένων των διακοπών από τους δημοσιογράφους, Μετά το ενάμισι λεπτό του προέδρου, η υπουργός τον διέκοψε λέγοντας: «ο κος πρόεδρος έθεσε πάρα πολλά και πρέπει να απαντήσω»!!!. Ακολούθησε μονόλογος της υπουργού και κατόπιν κλήθηκε ο πρόεδρος της ΔΟΕ, ο οποίος από τη δεκάλεπτη περίπου ραδιοφωνική συνδικαλιστική ευκαιρία που του δόθηκε, διέθεσε τα μισά περίπου λεπτά για να καταγγείλει τους κακούς καθηγητές, που κάνουν ιδιαίτερα και χαλάνε την παιδεία!!! Τέλος, δημοσιογράφοι, υπουργός και πρόεδρος της ΔΟΕ, παραλίγο να αναφωνήσουν «όλοι μαζί για το καινούριο ολοήμερο!», κι έτσι έκλεισε ακόμη μία επιτυχημένη παράσταση της υπουργού και των κομπάρσων της.
  • Την ίδια μέρα, σε μεσημεριανή εκπομπή του flash, καλεσμένη η κα Χριστοφιλοπούλου. Εκεί η δημοσιογράφος ρωτάει και ξαναρωτάει την υφυπουργό τι γίνεται με τις αναρρωτικές άδειες των εκπαιδευτικών. Και φυσικά η απάντηση είναι ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα και θα γίνουν τα πράγματα πιο αυστηρά ώστε να μην παρανομούν οι γιατροί και λουφάρουν τους εκπαιδευτικούς….

Σίγουρα θα μπορούσε ο καθένας να αφηγηθεί και άλλους τέτοιους εμετικούς διαλόγους, οι οποίοι έλαβαν χώρα σε σοβαρές υποτίθεται εκπομπές και με μεγάλη ακροαματικότητα ή τηλεθέαση. Πέρα από την πίκρα και την αγανάκτηση που νιώθουμε,  μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε, πως τα όργανα ενάντια στο δημόσιο σχολείο και τους λειτουργούς του δεν παίζουν ασυντόνιστα αλλά πολύ καλά οργανωμένα, με διευθυντή ορχήστρας την εξοχότητά της, πρώτα βιολιά τους δημοσιογράφους και …κάποιους άλλους,  προς τέρψιν του κοινού, από το οποίο ματαίως ζητάμε τη συμπαράστασή του, αφού πλέον η μόνη του ευχαρίστηση είναι η θέα του εξευτελίσματος άλλων κλάδων, μέχρι να ρθει και η δική του σειρά..

Μεταμόρφωση16/9/2010

apall@sch.gr

Αναρτήθηκε στις ΑΡΘΡΑ από Blogs. Leave a Comment »