Ήρθε η ώρα να ματώσουμε…


Ξεκινάω να γράψω σήμερα, επιστρέφοντας από τη συγκέντρωση στο Ε.Κ.Θ.(Ήταν η κεντρική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη) και πραγματικά δεν έχω βρει ακόμη τον τίτλο του άρθρου…

Αποφάσισα όμως να γράψω… γιατί σήμερα για πρώτη φορά ένιωσα μια τεράστια απογοήτευση!

Όχι τόσο από όλα αυτά που θα μας συμβούν στο αμέσως επόμενο διάστημα… αλλά κυρίως από την στάση του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας σε όσα θα μας συμβούν…

Στη ζωή μου έχω μάθει να μην κινδυνολογώ και να σκέφτομαι και να λειτουργώ ρεαλιστικά… αυτό που είδα σήμερα όμως με κάνει να λειτουργήσω συναισθηματικά για να μπορέσω να το αποδεχτώ και να συνεχίσω να αγωνίζομαι από το μετερίζι που επέλεξα.

Ας δούμε λοιπόν τα γεγονότα και ας αποφασίσουμε όλοι μαζί αν θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε καθαρά χωρίς  μικροπαραταξιακές αγκυλώσεις.

Σήμερα είχαμε μια γενική απεργία( στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα)… μια απεργία που τα ποσοστά της δεν αντιπροσωπεύουν σε καμία περίπτωση τη σοβαρότητα της κατάστασης στην οποία οδηγούμαστε από τα μέτρα που ήδη έχουν παρθεί ή θα παρθούν το αμέσως προσεχές διάστημα.

Αναφέρω επιγραμματικά αυτά που έχουν αποφασιστεί ή θα αποφασιστούν για να κάνω μια απλή λογιστική ανάλυση που πιστεύω πως θα ταρακουνήσει και τον τελευταίο «λάτρη του καναπέ»…

  • Μείωση 10% των επιδομάτων των εκπαιδευτικών αντιστοιχεί σε ένα ποσό από 35 έως 70€ το μήνα που σημαίνει για την τριετία 2010-2013 ποσό περίπου   από 1260 έως 2540€ για τον κάθε εκπαιδευτικό.
  • Πάγωμα των μισθών για την επόμενη τριετία αντιστοιχεί περίπου σε απώλειες της τάξης των 40€ το μήνα ποσό που συνολικά αγγίζει τα 1440€ για κάθε εκπαιδευτικό.
  • Και αν υπολογίσουμε και την πιθανή απώλεια του 14ου μισθού που αντιστοιχεί σε 2400 έως 3900€ περίπου ανάλογα του Μ.Κ. του κάθε εκπαιδευτικού, αντιλαμβανόμαστε πως το συνολικό ποσό που θα χαθεί την επόμενη τριετία από τις τσέπες μας, χωρίς να υπολογιστεί η φοροεπιδρομή των έμμεσων και άμεσων φόρων που ήδη βιώνουμε, θα ξεπεράσει το ποσό των 5100€ για αυτούς που έχουν μέχρι 20 χρόνια και τα 7880€ για αυτούς που έχουν περισσότερα από 20 χρόνια.

Τα ποσά συνάδελφοι που θα μας αφαιρεθούν είναι τεράστια για τα δεδομένα των μισθών των εκπαιδευτικών, μηδαμινά όμως για τη σωτηρία της χώρας μας από τη πτώχευση μια και ποσά μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων που θα εξοικονομηθούν, φαντάζουν ψίχουλα μπροστά στα 300 και πλέον δις που οφείλει η χώρα μας.

Άρα όλο το σκηνικό των μέτρων δεν έχει να κάνει με τη σωτηρία… αλλά με την έξωθεν καλή μαρτυρία προς την Ε.Ε. και την πλήρη υποταγή της χώρας μας σε επιτηρητές μιας άλλης κουλτούρας που πάντα έβλεπαν με πολύ κακό μάτι την Ελλάδα και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων στη χώρα μας. Άλλωστε όλες αυτές τις «αγνές» σκέψεις που κάνουν για μας τις κάνουν με τη σιγουριά των διπλάσιων και τριπλάσιων μισθών τους. 

Θα μπορούσε κάποιος να μου πει: Αλέξανδρε δε σε ενδιαφέρει η σωτηρία της πατρίδας μας;

Φυσικά και με ενδιαφέρει, όπως πιστεύω ενδιαφέρει και τον κάθε Έλληνα που εδώ και 20 χρόνια όλο σε προγράμματα λιτότητας και σταθερότητας είναι εγκλωβισμένος κάνοντας θυσίες, προσδοκώντας ένα καλύτερο αύριο για αυτόν και τα παιδιά του.

Πώς μπορούμε να πιστέψουμε όμως, ότι όλο αυτό γίνεται για τη σωτηρία της χώρας μας όταν και όλους τους μισθούς μας μα και όλα τα επιδόματα να τους δίναμε για τρία χρόνια θα μειώναμε το δημόσιο χρέος των 300 δις μόνο κατά 30 δις(χρησιμοποιώ δικά τους νούμερα).

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος, είναι η μεγάλη ευκαιρία να ανατρέψουν στην Ελλάδα την υπάρχουσα κατάσταση και να φέρουν τον εργασιακό μεσαίωνα, ελέγχοντας απόλυτα τις αγορές ανεβάζοντας και κατεβάζοντας κυβερνήσεις… αυτό όμως που δεν έχουν υπολογίσει είναι η ψυχή μας, που όπως και να το κάνουμε δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τις κρύες ψυχές των ανθρώπων που σήμερα προσπαθούν να μας επιτηρήσουν…

Ας γίνουμε επιτέλους ανθρώπινο τείχος, αποτρέποντας να περάσει η κατάργηση του 14ου μισθού σε πρώτη φάση και στη συνέχεια ας φροντίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα σχολεία μας και κυρίως οι μικροί μας μαθητές να απολαύσουν τουλάχιστον την εκπαίδευση που απολαμβάνουν τα τελευταία χρόνια(με όσα προβλήματα κατά καιρούς όλοι μας έχουμε επισημάνει)

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιστρέψουμε την επάνοδο των 30 μαθητών ανά τμήμα που σε συνάρτηση με τους μειωμένους διορισμούς μόνιμων και αναπληρωτών που προβλέπονται από το σύμφωνο σταθερότητας(τώρα συζητούν να μην εξαιρεθεί η παιδεία και η υγεία και να μη γίνει κανένας διορισμός) θα αναδείξουν το επόμενο σχολικό έτος στο δυσκολότερο των τελευταίων 30 χρόνων για τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Όλα αυτά προϋποθέτουν αγώνες που και διάρκεια πρέπει να έχουν αλλά κυρίως να περιορίζονται σε στοχευμένες δράσεις ανατροπής της κατάστασης που πάει να επιβληθεί…

Καλή απόφαση ηγέτες του κλάδου- και αν δεν μπορείτε να αντέξετε το βάρος των αποφάσεων τώρα… συγκαλέστε άμεσα την Γενική Συνέλευση του κλάδου το αμέσως προσεχές διάστημα, έτσι ώστε η ευθύνη να είναι συλλογική και οποιαδήποτε απόφαση να μην ερμηνεύεται κατά το δοκούν… και κατά τα γούστα του κάθε μεγαλοσυνδικαλιστή…

Ήρθε η ώρα να ματώσουμε… Να και ο τίτλος του άρθρου!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: